We beleven dynamische tijden. Het economische nieuws volgt elkaar in hoog tempo op met als overeenkomst de negatieve toonzetting. Europa kraakt in zijn voegen en een uitweg zonder grote gevolgen lijkt onmogelijk. De vraag, die zich dan gelijk opdringt is, hoe het zo ver heeft kunnen komen? Hoe is het mogelijk, dat een branche als deze de zaken zo uit de hand heeft kunnen laten lopen? De voedingsmiddelenindustrie heeft een enorm stelsel van normen, waarden, eisen en verplichtingen, waaraan zij moet voldoen om de primaire levensbehoeften van de bevolking met een zo laag mogelijk risico profiel te kunnen produceren. Dit leidt tot de vele controles, vergaande procedures, hygiëne en tracking & tracing. Allemaal met het doel om de voedselveiligheid te kunnen borgen en mensen te kunnen laten genieten van veilig geproduceerd voedsel. Dit systeem is in vele jaren ontwikkeld, waarbij negatieve excessen de aanleiding waren voor het aanscherpen van de regels of procedures. Deze ervaringen leverden ons allerhande zaken van haarnetjes tot metaaldetectoren en van aseptische vulmachines tot tracking & tracing.

Binnen de financiële wereld gaat nu hetzelfde gebeuren, alle negatieve excessen zullen gaan leiden tot een strakke procedure en controles om herhalingen te voorkomen. De financiële wereld kan daarbij een voorbeeld nemen aan de voedingsmiddelen industrie. De processen zijn totaal verschillend, maar de uiteindelijke doelen zijn gelijk: het leveren van een primaire behoefte met een voorspelbaar gedrag en een minimaal risico profiel.

Ook al deze procedures zullen het leven van de ondernemers misschien niet op alle vlakken gemakkelijker maken en zullen ook nog een tijd lang aan veranderingen onderhevig blijven. Dit fenomeen kennen we ook in de voedingsmiddelen industrie, waar nog steeds veel regelgeving en procedures met een zekere frequentie aangepast worden.

Het zullen daarom nog wel even dynamische tijden blijven.

Jeroen van der Linden