foodtechnology
Print I Archief I Doorsturen I Contact I Terug

Op naar Zuid-Afrika!

Beste Moshi Toshi,

Op 26 augustus vond de eerste bijeenkomst plaats van het Imtech-team dat op 18 oktober 2008 naar Zuid-Afrika afreist voor het pilotproject van Shared Success in Developing Countries. In het team drie Imtechers, die vaak actief zijn in de Food-wereld. Hendrik Schmeenk, zijn laatste klus was de ERP implementatie bij Fransen-Gerritsen, leidt het project. Ook Aldert Pottjewijd en Bart de Lange (beide frequent actief in het Food & Feed Competence Center) maken deel uit van het team. Carlo Bakker, de directeur van World Mobile Plant, kwam langs om nog eens een uitgebreide toelichting op zijn project te geven.

SSDCIn het kader van het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen project (MVO) gaat een groep Imtechers hun kennis van de technologie inzettem voor een ander. World Mobile Plants is het project dat is uitgekozen. In een notendop samengevat: Bakker gaat in Soweto biodiesel produceren uit gebruikte frituurolie, die wordt ingezameld door arme, kansloze vrouwen die zo een inkomen krijgen. De biodiesel wordt in een slim verrijdbaar fabriekje – van Duitse makelij – geproduceerd en voldoet aan Europese normen. Veilige productie, minder uitstoot. De input – gebruikte frituurolie – is in een aantal gevallen al zo lang gebruikt dat hij kankerverwekkende stoffen bevat. Op termijn wil Bakker een reeks van deze rijdende fabrieken inzetten, wat een hoop werkgelegenheid en opleidingkansen genereert.
Elkaar leren kennen was één belangrijk onderdeel van de kick-off bijeenkomst, een tweede was het verdelen van de leden van het boost-team over twee subgroepjes: Techniek en Logistiek, conform de belangrijkste opdrachten die in Zuid-Afrika moeten worden opgelost.

De opdracht luidt:

  • Het uitwerken van een logistiek plan voor het verzamelen van de gebruikte frituurolie.
  • Een model maken voor het optimaliseren van het productieproces en het maken van een onderhoudsplan voor de huidige plant.
  • Het maken van een haalbaarheidstudie. Biedt de markt voldoende mogelijkheden om het soort ‘fabriekjes’ waarin de biodiesel wordt gemaakt ook in Zuid-Afrika te gaan bouwen in plaats van ze uit Duitsland te importeren? Mocht dat het geval zijn dan zou dat het project nog meer diepte kunnen geven. En ‘national pride’ natuurlijk, want de biodieselfabriek zou daarmee van A tot Z een Zuid-Afrikaanse aangelegenheid worden.

SSDC

Projectleider Hendrik Schmeenk op verkenning in Zuid Afrika.

Carlo Bakker vindt in Soweto nieuwe uitdaging

Rond zijn veertigste deed ondernemer Carlo Bakker zijn bedrijven van de hand en gaf zichzelf tijd voor een mid life orientation.
Na een tocht over de wereld, waarin hij onder meer stage liep bij een van de grootste bio-ethanol producenten van de wereld, besloot hij van ‘nieuwe energie’ zijn nieuwe core business te maken. Onder een voorwaarde: ‘ik wilde geen biobrandstof maken ten koste van voedsel. En dat kan, zo kun je van gebruikte frituurolie biodiesel maken. Bovendien wilde ik een activiteit opzetten met een sterk sociaal karakter.
Zo kwam ik in Zuid-Afrika terecht, waar een schreeuwende behoefte bestaat aan energie en waar biobrandstof nog geen big business is.
Ik liep tegen een kans aan waarbij ik niet twee, maar misschien wel vijf vliegen in een klap kon slaan: het project raakt aan het milieu, gezondheid, armoedebestrijding, werkgelegenheid, opleidingskansen, noem maar op.
Ik richtte World Mobile Plants op.'

Miss Collect
Nabij Johannesburg staat, in het kader van Duitse hulp aan ontwikkelings-landen, een installatie die in 12 uur tijd van 1.500 liter gebruikte frituurolie zo’n 1.350 liter zuivere biodieselolie kan maken, die meteen geschikt is als brandstof voor auto’s, pompen en generatoren. De overige 10% wordt omgezet in glycerine en water.

Bakker kreeg van de Duitse eigenaar toestemming deze installatie te gebruiken. De gebruikte frituurolie wordt voor Bakker ingezameld in Soweto.

Carlo Bakker: 'Hiermee voorkomen we dat de gebruikte olie, die vaak kanker-verwekkende stoffen bevat, opnieuw door mensen wordt geconsumeerd.’

Dit is waar Bakker begin 2008 staat. Hij heeft een mobiele biodieselfabriek. Hij heeft een pick-up truck om olie bij grote restaurants op te halen. Er bestaat een groep van enthousiaste vrouwen die olie op kleinere verzamelpunten ophalen. De pilot kan van start gaan, maar Bakker zoekt waar mogelijk steun om het concept verder uit te rollen naar andere townships.

SSDCDan komt hij in contact met Imtech. Het blijkt een perfect match. In oktober 2008 zal een ploeg van acht Imtechers afreizen naar Zuid-Afrika om Bakker te helpen invulling te geven aan twee sleutelthema’s in zijn pilot: de logistiek van het inzamelen van de frituurolie en het onderhoud aan de installaties.
Carlo Bakker: ‘Het mooie aan dit plan is dat je er zoveel positieve effecten tegelijkertijd mee bereikt:

  • werkgelegenheid en inkomen voor arme mensen,
  • verbetering van de gezondheid,
  • minder uitstoot dankzij de schone diesel,
  • minder vervuiling van het rioleringstelsel,
  • veilige productie van biodiesel,
  • opleidings-mogelijkheden.
Samenwerking met Imtech
De samenwerking met Imtech vind ik perfect. Ik zou graag met meer multinationals of overheden samenwerken. Denk aan TNT voor logistiek, VOPAK voor opslag, Philips voor frituurpannen. Bedrijven die net als Imtech hun maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen en die net als ik geloven in een goede balans tussen geven en nemen.

Win-win
Het is zo’n goed plan omdat niemand er iets bij te verliezen heeft. Heel veel mensen hebben er juist veel bij te winnen.’